Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε, όμως, να επαναπαυόμαστε.
Ιδιαίτερα στις μέρες μας, όπου η χώρα μας έχει επέλθει σε ένα αδιέξοδο, όλοι μας έχουμε την υποχρέωση να μεριμνήσουμε για το καλύτερο δυνατό...
Βρισκόμαστε στο κατώφλι της κατάργησης όλων των κεκτημένων των περασμένων δεκαετιών, όπου η γυναίκα, η εργαζόμενη μητέρα, η φίλη και η αδερφή κινδυνεύει να χάσει ότι είχε αποκτήσει με κόπο και μόχθο τον τελευταίο καιρό.
Πάγωμα και κατάργηση των επιδομάτων, αλόγιστη φορολόγηση των τέκνων, υποβάθμιση του ρόλου της απέναντι στα μεγάλα κεφάλαια και τις χρηματαγορές.
Δε θέλω να προεξοφλώ καταστάσεις, ούτε και να είμαι «προφήτης» μιας ανεξέλεγκτης καταστροφολογίας, όμως νιώθω πως βρισκόμαστε πολύ κοντά στην κατάρρευση.
Οι μέρες του 1909, με τις εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στην Αμερική είναι πολύ κοντά...
Η καθεμιά μας ξεχωριστά, και όλες μαζί έχουμε τη δυνατότητα να αλλάξουμε το μέλλον προς το καλύτερο.
Αναμφίβολα, έχουμε αποδείξει πως μπορούμε να ανταπεξέλθουμε σε όλες τις ανάγκες τις σύγχρονης πραγματικότητας, με θαυμαστό τρόπο, παρόλο που η καθημερινότητα μας επιβάλλει συνεχώς ολοένα και περισσότερους αντικρουόμενους ρόλους.
Ας μη μείνουμε, λοιπόν, στα λόγια...
Επιβάλλεται να αποδείξουμε πρώτα σε εμάς πως μπορούμε να τα καταφέρουμε...
Εξάλλου και η χώρα μας, ο τόπος που γεννηθήκαμε και λατρέψαμε, η Ελλάδα μας, είναι γένους θηλυκού...
8 ΜΑΡΤΙΟΥ 2010 - ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
Της Θέκλας Παρασκευούδη
Πολιτευτή ΝΔ Ν. Λάρισας
